وقتي خردسال بودم، پدرم آن قدر از ماجراي دوران كودكي اش در اهواز و شوشتر برايم تعريف كرد كه حس مي كردم آن دوران را همراه او گذرانده ام. زماني كه خودم صاحب فرزنداني شدم، خواستم آن ها ماجراهاي من را بدانند، به همين دليل بود كه اين كتاب را نوشتم. ... و حالا 192صفحه كتاب پيش روي ماست، صفحاتي كه بيوگرافي يك دختر ايراني مهاجر، كه سي سال پيش به آمريكا مهاجرت كرده را، مثل يك دفتر خاطرات كه صفحاتش را پس و پيش كرده اند، روايت مي كند. دختري كه اساسا شوشتري است و تا هفت سالگي در آبادان بزرگ شده است و باوجود سي سال زندگي در آمريكا هنوز در متن فرهنگ ايراني نفس مي كشد: ... پدر من دارم زندگي نامه خودم را مي نويسم. ـ عاليه، ولي اسم ما رو ننويس. (صفحه 69) در ابتداي مهاجرت خانواده جزايري، قرار بر اين بوده كه با تمام شدن مأموريت پدر به ايران برگردند، اما انقلاب و حوادثي كه پس از آن پي درپي رخ مي دهد، آن ها را بدون اين كه دليل خاصي داشته باشد، در آن طرف آب ها پاگير مي كند و بعد پدر به تدريج تمام تير و طايفه را به آن جا مي كشاند. من كريستف كلمب فاميل هستم. (صفحه 73) و اين دختر تا امروز كه زني ميانسال است در آمريكا، ايراني زندگي كرده است. بدون خويشانم من يك رشته نخ هستم، با همديگر يك فرش رنگارنگ و پر نقش و نگار مي سازيم.