میشل هانکه:«من همیشه یک جوکی می گم که فکر می کنم درست باشه؛ و اون این که ساخت یک فیلم هانکه راحت تر از تماشای یک فیلم هانکه است»

سینمای هانکه همیشه سعی کرده است دلایل بروز خشونت را تا جایی که می‌تواند واکاوی کند. خانواده، رسانه‌ها مخصوصا تلویزیون و در نهایت جامعه و عناصر گرداننده‌ی جامعه مسبب ریشه دواندن خشونت در تار و پود زندگی بشر هستند. اما هانکه در روبان سفید از فضای شهری فیلم‌های قبلیش فاصله گرفته است. این بار داستان در روستایی پرت و دور افتاده روایت می‌شود. روستایی که در گذشته‌ای دور و به دور از المان‌های شهرهای امروزی مردمانش را پرورش داده است. کوچک‌ترین وسیله‌ی ارتباطی در فضای بکر ارتباطی این روستا وارد نشده است و یگانه وسیله کلام است. اما هانکه با جدا کردن تلویزیون و دیگر رسانه‌ها از زندگی مردمان روستا آنها را مصون مانده از آسیب‌های خشونت پنهان در رسانه‌ای مانند ویدئو یا تلویزیون نمی‌داند. بلکه هانکه بر این موضوع تاکید می‌کند که خشونت و زایش آن همیشه با انسان همراه بوده است. تلویزیون و دیگر المان‌های جامعه‌ی اطلاعاتی مدرن تنها وسیله‌های پیچیده ای در راستای تسریع کردن پخش و نهادینه شدن خشونت و صد البته ابزارهایی در خدمت هر چه عادی تر کردن آن هستند

 هانیکه بسیار هوشمندانه نشان می‌دهد که چگونه پدران در جامعه پدر سالار آن زمان آلمان زمینه ساز تولد و رشد فرزندانی شدند که با رفتارشان نه تنها آلمان بلکه دنیا را تحت تاثیر منفی خود قرار دهند. کشیش دست و پای پسر خود را شب‌ها به تخت می‌بندد ولی غافل از این است که بستن دست و پا نه تنها موجب جلوگیری از آتش گرفتن انبار ده نخواهد شد بلکه موجب رشد بیش از پیش تنفر در ذهن فرزند خود می‌شود. جامعه پدرسالار و مرد سالار روستا به عنوان ماکتی از جامعه آن زمان آلمان بدون هیچ انعطافی روی رفتار خشک خود می‌تازد

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

نقش زن و دختر در جامعه نقشی حاشیه‌ای است. زن و دختر مطیع و فرمان‌بردار محض مرد و پدر هستند. پدران جسارت را به جای کشانده که به دختر خود تجاوز کرده و یا سر کلاس بدون دلیل و به اشتباه جلوی همه کودکان، دخترشان را تحقیر می‌کنند. از دختران و مادران فقط زایش و تولد فرزند و هم خوابی توقع هست و هیچ نقش دیگری برای آنها دیده نمی‌شود و به محض اینکه از آنها زده می‌شوند و یا از آنها بهتر را می‌یابند آنها را مانند یک دستمال به دور می‌افکند. همین موجب می‌شود طغیان در دختران و زنان جدی‌تر و واضح‌تر دیده شود.

روبان سفید (به آلمانی: Das weiße Band) نام یک فیلم درام محصول ۲۰۰۹ به کارگردانی فیلمساز اتریشی میشائل هانکه است. این فیلم برنده جایزه نخل طلای شصت و دومین دوره جشنواره فیلم کن شد.[۱]

همچنین این فیلم برنده جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم خارجی زبان سال ۲۰۰۹ شد. روبان سفید به عنوان نمایندهٔ رسمی آلمان برای شرکت در ۸۲امین مراسم جایزه اسکار معرفی شد.[۲] این تصمیم آکادمی فیلم آلمان موجب ناراحتی برخی مقامات اتریشی شد.[۳]این فیلم رقابت بر سر اسکار را به فیلم آرژانتینی راز در چشمان‌شان واگذار کرد.

در تهیه این مطلب از چهار منبع استفاده شده است :

http://www.movieland.ir/articles/reviews/the-white-ribbon

http://neema.blogfa.com/

http://shortfilm.barnegar.com/view-76.html

http://adambarfiha.com/?p=4408

 


چه کسانی میتوانند در این برنامه شرکت کنند ؟

کلیه دانشجویان سایه های شخصیتی مقدماتی فروردین و خرداد 91

دانشجویان پیش نویس شخصیتی خرداد 91

و میهمانان ایشان( با هماهنگی خانه توانگری )

ساعت برنامه 17:30 الی 19:30 با تحلیل دکتر شیری